Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2026

Τετάρτη 25 Νοεμβρίου 2026: Απεργούμε για να ζούμε αξιοπρεπώς με τον μισθό μας, για ισχυρό κοινωνικό κράτος και δημόσια εκπαίδευση για όλους!

 


18 Νοεμβρίου 2026

Τετάρτη 25 Νοεμβρίου 2026: Απεργούμε για να ζούμε αξιοπρεπώς με τον μισθό μας, για ισχυρό κοινωνικό κράτος και δημόσια εκπαίδευση για όλους!

 

Στις 25 Νοεμβρίου συμμετέχουμε μαζικά στην 24ωρη απεργία της ΑΔΕΔΥ. Διεκδικούμε το δικαίωμα να ζούμε αξιοπρεπώς από την εργασία μας. Αγωνιζόμαστε για μια οικονομία που η πρόοδός της θα μετριέται και στο εισόδημα των εργαζομένων, στην ποιότητα των δημόσιων υπηρεσιών, στις ευκαιρίες των παιδιών μας. Η αύξηση του ΑΕΠ και η βελτίωση των δημοσιονομικών μεγεθών δεν εξασφαλίζουν από μόνες τους κοινωνική ευημερία. Το κρίσιμο ερώτημα είναι πώς κατανέμεται ο παραγόμενος πλούτος και αν οι πολίτες έχουν πρόσβαση σε ποιοτική εκπαίδευση, υγεία και κατοικία. Όταν ο εργαζόμενος δυσκολεύεται να πληρώσει το ενοίκιο, όταν η οικογένεια περιορίζει βασικές ανάγκες και όταν το σχολείο στερείται πόρων, οι κυβερνητικοί πανηγυρισμοί απέχουν από την καθημερινή ζωή.

Τα πρόσφατα στοιχεία της Eurostat είναι αποκαλυπτικά. Η Ελλάδα βρίσκεται στην προτελευταία θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον μέσο ετήσιο μισθό, προσαρμοσμένο σε πλήρη απασχόληση, με περίπου 18.800 ευρώ το 2025, έναντι 41.500 ευρώ στην ΕΕ. Ο δείκτης αφορά συνολικά τους εργαζoμένους και αποτυπώνει το μέγεθος της μισθολογικής απόστασης που πρέπει να καλυφθεί. Για τους δημόσιους υπαλλήλους, το πρόβλημα γίνεται ιδιαίτερα οξύ. Οι αποδοχές καθορίζονται με κυβερνητικές αποφάσεις και η δυνατότητα ουσιαστικής αναπλήρωσης των απωλειών εξαρτάται από τις πολιτικές προτεραιότητες. Η κυβέρνηση φέρει ακέραιη την ευθύνη, όταν οι αυξήσεις που επιλέγει αφήνουν άλυτο το πρόβλημα της αξιοπρεπούς διαβίωσης.

Η παρατεταμένη μισθολογική πίεση διευρύνει τις ανισότητες και αποδυναμώνει τη μεσαία τάξη. Περιορίζει την κατανάλωση, δυσκολεύει τη δημιουργία οικογένειας και καθιστά λιγότερο ελκυστική την εργασία σε κρίσιμες δημόσιες υπηρεσίες. Η ενίσχυση των μισθών αποτελεί ζήτημα κοινωνικής δικαιοσύνης αλλά και προϋπόθεση για μια οικονομία με ισχυρή εσωτερική ζήτηση και ποιοτικές θέσεις εργασίας.

Η δημοσιονομική ευθύνη περιλαμβάνει την ευθύνη απέναντι στην κοινωνία. Απαιτείται συγκεκριμένο σχέδιο μισθολογικής αποκατάστασης και ενίσχυσης των δημόσιων υπηρεσιών. Η χρηματοδότησή του προϋποθέτει δικαιότερη κατανομή των φορολογικών βαρών, αποτελεσματική αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, έλεγχο των ολιγοπωλιακών πρακτικών και αξιολόγηση των κρατικών δαπανών με κριτήριο το κοινωνικό τους όφελος. Δεν μπορεί η έμμεση φορολογία να επιβαρύνει δυσανάλογα όσους καταναλώνουν σχεδόν ολόκληρο το εισόδημά τους για να ζήσουν. Δεν μπορεί η προσαρμογή να στηρίζεται διαρκώς στην ευκολότερη φορολόγηση των μισθωτών. Η φορολογική δικαιοσύνη απαιτεί ουσιαστικότερη συμβολή από όσους διαθέτουν μεγαλύτερη οικονομική δυνατότητα.

Το ισχυρό δημόσιο σχολείο είναι θεμέλιο κοινωνικής ισότητας. Η υποχρηματοδότηση της εκπαίδευσης έχει συνέπειες που ξεπερνούν τη σχολική αίθουσα. Όταν το δημόσιο σχολείο αδυνατεί να καλύψει τις ανάγκες των μαθητών, το κόστος μεταφέρεται στην οικογένεια. Όσοι έχουν οικονομική δυνατότητα αγοράζουν πρόσθετη υποστήριξη, όσοι δεν έχουν, μένουν περισσότερο εκτεθειμένοι. Έτσι, οι εισοδηματικές διαφορές μετατρέπονται σε άνισες μορφωτικές ευκαιρίες. Γι’ αυτό η χρηματοδότηση της εκπαίδευσης αποτελεί επένδυση στην κοινωνική κινητικότητα, στη δημοκρατία και στην παραγωγική προοπτική της Χώρας. Κάθε παιδί πρέπει να μπορεί να προχωρήσει με βάση τις δυνατότητές του, ανεξάρτητα από το εισόδημα, τον τόπο κατοικίας ή το μορφωτικό υπόβαθρο των γονιών του. Αυτό απαιτεί εκπαιδευτικούς με αξιοπρεπείς αποδοχές, σταθερό προσωπικό, έγκαιρη υποστήριξη της ειδικής αγωγής, ασφαλή κτήρια και επαρκείς πόρους. Τα ελάχιστα χρήματα για τη λειτουργία των σχολείων μετατρέπουν ακόμη και στοιχειώδεις ανάγκες σε διαρκή διαπραγμάτευση. Η θέρμανση, η καθαριότητα, τα αναλώσιμα και οι επισκευές πρέπει να εξασφαλίζονται από την Πολιτεία, χωρίς να εξαρτώνται από την οικονομική δυνατότητα των γονέων.

Η στεγαστική κρίση βαθαίνει το κοινωνικό χάσμα. Η απόσταση ανάμεσα σε όσους διαθέτουν κατοικία και σε όσους εξαρτώνται από το ενοίκιο γίνεται καθοριστική για το βιοτικό επίπεδο. Για τους νεότερους εργαζόμενους, τους αναπληρωτές και όσους υπηρετούν μακριά από τον τόπο τους, η κατοικία απορροφά δυσβάστακτο μέρος του εισοδήματος. Η αντιμετώπιση του προβλήματος απαιτεί δημόσιο σχεδιασμό. Η κοινωνική κατοικία, η αξιοποίηση διαθέσιμων δημόσιων κτηρίων, η αύξηση της προσφοράς κατοικιών για μακροχρόνια μίσθωση και η στοχευμένη προστασία των ενοικιαστών πρέπει να αποτελούν προτεραιότητα. Η επιδότηση του ενοικίου χρειάζεται να συνδυάζεται με παρεμβάσεις στην προσφορά, ώστε η ενίσχυση να μην εξανεμίζεται σε νέες αυξήσεις. Το κράτος οφείλει, επιπλέον, να εξασφαλίζει ουσιαστική στεγαστική στήριξη στους εργαζομένους, που καλούνται να στελεχώσουν σχολεία και υπηρεσίες, σε ακριβές, νησιωτικές και απομακρυσμένες περιοχές.

Στις 25 Νοεμβρίου απεργούμε και συμμετέχουμε στις συγκεντρώσεις σε όλη τη Χώρα. Απαιτούμε αλλαγή προτεραιοτήτων με την εργασία, την κοινωνική δικαιοσύνη και το δημόσιο συμφέρον στο επίκεντρο.

Διεκδικούμε:

·       Ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς.

·       Άμεση επαναφορά του 13ου και του 14ου μισθού και αναγνώριση της διετίας 2016–2017.

·       Δίκαιο φορολογικό σύστημα, με ελάφρυνση των χαμηλών και μεσαίων εισοδημάτων, περιορισμό της επιβάρυνσης στα βασικά αγαθά και αποτελεσματική καταπολέμηση της φοροδιαφυγής.

·       Αποτελεσματικές παρεμβάσεις κατά της ακρίβειας, με ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών και αντιμετώπιση της αισχροκέρδειας και των πρακτικών που περιορίζουν τον ανταγωνισμό.

·       Δημόσια στεγαστική πολιτική, με κοινωνική κατοικία, προσιτά ενοίκια και ουσιαστική στήριξη στέγασης και μετακίνησης για όσους υπηρετούν μακριά από τον τόπο κατοικίας τους.

·       Γενναία αύξηση των δημόσιων δαπανών για την εκπαίδευση.

·       Μόνιμους διορισμούς για όλες τις πάγιες ανάγκες, σταθερές εργασιακές σχέσεις και πλήρη στελέχωση της ειδικής αγωγής και των υποστηρικτικών δομών.

·       Ασφαλή και σύγχρονα σχολικά κτήρια, λιγότερους μαθητές ανά τμήμα και ισότιμη πρόσβαση όλων των παιδιών σε ποιοτική δημόσια εκπαίδευση.

·       Δραστική μείωση της γραφειοκρατίας, διοικητική υποστήριξη των σχολείων και προστασία του παιδαγωγικού χρόνου.

·       Ισχυρό κοινωνικό κράτος, με επαρκώς χρηματοδοτούμενες και στελεχωμένες υπηρεσίες.

·       Ουσιαστικό κοινωνικό διάλογο και συλλογικές διαπραγματεύσεις στο Δημόσιο, με σεβασμό στα συνδικαλιστικά δικαιώματα και στον ρόλο των εργαζομένων.

 

 

Δημοκρατική Συνεργασία

Εκπαιδευτικών Π.Ε.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου